Serola Biomechanics, Inc.

De centrale kern van het probleem: Het interossaal ligament

In het gewichtdragende deel van het SI-gewricht bevindt zich het interossaal ligament, dat een bloedvat heeft, bindweefsel en vetweefsel. Het ligament is geen enkel doorlopend ligament. Het is echter opgebouwd uit vele individuele banden die tussen het sacrum en de ilia lopen. Bij verrekking scheuren deze interossale ligamenten niet. In plaats daarvan trekken ze weg van de aanhechting, in het sacrum of de ilia; hierdoor kan het gewricht iets uit elkaar gaan. vloeistof uit de omliggende weefsels, evenals uit de bloedvaten in het gewricht, sijpelt in de holte tussen het sacrum en de ilia en veroorzaakt zwelling, ontsteking en pijn. Dit is belangrijk: de vloeistof in de holte houdt de gewrichtsvlakken van elkaar, waardoor de band niet terugkan in het bot.

Het is aannemelijk dat de interne druk, veroorzaakt door de zwelling, op de gewrichtsvlakken komt en de banden doet rekken. Zenuwen binnen de banden reageren met de ligamentaire musculaire reflex die, op zijn beurt, beschermende spiercontracties veroorzaakt. De zich naar buiten verspreidende interne druk van de zwelling wordt beantwoord door de externe spiercompressie, die naar binnen drukt, wat het lichaams beste poging tot stabiliteit is.

De spiercontractie wordt in de loop van de tijd echter chronisch, wat allerlei problemen geeft in het bewegingsapparaat. Zo lang de overtollige vloeistof in de gewrichtsholte blijft, kunnen de banden zich niet terugtrekken in de gewrichtsvlakken en kan het gewricht niet genezen. En het patroon van spiercontractie en inhibitie blijft bestaan. Om het gewricht te genezen moeten de oppervlakken bij elkaar gebracht worden zodat de banden kunnen re-integreren in de gewrichtsvlakken en genezen.

Vergelijking met andere behandelingen

Een vergelijking tussen de fase 2 immobiliseerprocedure en de meest gangbare methodes voor de behandeling van sacroiliacale beschadiging, chiropractische manipulatie en spierversterking, wordt hieronder toegelicht.

Hoewel het zeer effectief is voor het uitlijnen van het gewricht en het wegnemen van druk, is een snelle korte thrust zoals een chiropractor die uitvoert, niet effectief genoeg om alle vloeistof uit de SI-gewrichtsholte te verwijderen. Het geeft echter wel aanzienlijke verlichting omdat het een heleboel druk van de beschadigde banden wegneemt.Ten opzichte van de verwijdering van het teveel aan vloeistof in het SI-gewricht echter, is het vergelijkbaar met op een waterballon gaan staan.de meeste vloeistof wordt verwijderd maar er blijft wat over om de oppervlakken van elkaar te houden zodat de banden niet kunnen reïntegreren in de gewrichtsvlakken. Uiteindelijk komt er meer vloeistof terug in het gewricht en het letsel komt weer op.

Spierversterkende programma’s, zoals uitgevoerd door fysiotherapeuten en revalidatiespecialisten, staan ook hoog aangeschreven als behandeling voor SI-gewrichtsinstabiliteit. Indien goed uitgevoerd, kan het versterken en stretchen van de spieren de lichaamsstructuur heruitlijnen, wat druk van het gewricht wegneemt. De spieren bieden echter niet genoeg kracht om het SI -gewricht voldoende samen te duwen om het teveel aan vloeistof naar buiten te drukken, zodat het letsel blijft bestaan.

Bij injectietherapie, zoals prolotherapie, wordt een prikkelend middel in de gewrichtsholte of de omliggende banden geïnjecteerd. Dit wordt gedaan om extra littekenweefsel te vormen dat de banden helpt het SI-gewricht bij elkaar te houden. Maar het verwijdert niet de overtollige vloeistof, in het beste geval houdt het het SI-gewricht in een stabiele positie.

De enige beschikbare methode om de juiste druk, richting en tijd te bieden om het gewrichtdragend deel van het SI-gewricht samen te drukken om uiteindelijk permanent het teveel aan vloeistof te verwijderen, de gezondheid van de banden te herstellen door reïntegratie in het gewrichtsoppervlak, de spierbalans te herstellen en de gewrichtswerking te normaliseren, is Fase 2 immobilisatie. Als dit op de juiste manier wordt uitgevoerd, zal de spierkracht direct na de ingreep toenemen, zelfs zonder een Serola Sacroiliacale Gordel.

Door de manier waarop ze bij rugligging in elkaar passen, past het wigvormig oppervlak van het sacrum in de wig, gevormd door de twee ilia-vlakken. Bij een juiste plaatsing van de bekkenblokken wordt het sacroiliacaal gewricht voorzichtig uitgelijnd en samengedrukt om de extra vloeistof te verwijderen. Als de ilia in de juiste positie wordt gehouden, drukt het lichaamsgewicht het sacrum in de ilia, wordt de vloeistof langzaam eruit geduwd en komen de gewrichtsvlakken samen zodat de banden bij elkaar kunnen komen en genezen. De banden van het interossaal ligament zijn zo gepositioneerd dat ze kunnen reïntegreren in de botvlakken.

De juiste plaatsing van de blokken ten opzichte van het bekken en de duur van de handeling zijn cruciaal. Als het onjuist of te lang wordt gedaan, kan de handeling de schade verergeren en meer problemen veroorzaken, dus het moet onder toezicht plaatsvinden door iemand die ervoor is opgeleid. De fase II procedure wordt alleen gedaan door chiropractors die SOT (Sacral Occipital Technic) toepassen. Fase 2 werd ontwikkeld door dr. Major B. DeJarnette, een chiropractor en osteopaat die de Sacral Occipital Technic (SOT) ontwierp.

Mijn eigen ervaring en onderzoek hadden uitgewezen dat deze behandeling verreikende toepassingen heeft voor het helpen van mensen met spierpijnen door het hele lichaam. Hoewel het sinds 1965 in gebruik is, is het vrij onbekend en wordt het weinig toegepast. Door een beter begrip van de biomechanische werking van mutatieschade, wordt fase 2 hopelijk een centraal principe in de behandeling van het bewegingsapparaat. Als men de potentiële voordelen van deze behandeling voor de mensheid inziet, dan begrijpt men de noodzaak om meer chiropractors op te leiden om dit werk voort te zetten.

Eenmaal bij elkaar, worden de gewrichten alleen vastgehouden door oppervlaktespanning, met behulp van de weke banden en spieren en dus zullen ze weer openen. Blokkeren moet consequent herhaald worden tot het effect blijft en daarna moet het in de gaten gehouden worden zodat het letsel niet terugkomt. Als de immobilisatie beklijft (het immobiliseren is dan niet meer nodig), duurt het nog een poosje voor de banden zover genezen dat andere behandeling in het gebied verdragen kan worden. Tot die tijd mag 4 tot 8 weken in vooroverliggende positie het gewricht niet worden aangepast, gemanipuleerd of gemobiliseerd, afhankelijk van de ernst van de aandoening. Tijdens die periode moet gelet worden op eventueel terugkerende symptomen en als die zich voordoen, moet er meteen naar worden gekeken. Het is heel belangrijk dat SI-gewrichtsletsel de tijd krijgt op te genezen want anders zal het altijd een bron van chronische spierspanning en –pijn zijn.

In het algemeen ben ik van mening dat als het immobiliseren ongeveer vier maanden houdt, het dan permanent is mits andere structurele problemen, zoals lumbo-sacraal hypomobiliteit, verwonding of diepe verrekking geen terugkeer veroorzaken.

Naleving van mijn Do's and Don'ts is belangrijk, evenals heruitlijnen van de wervelkolom, om andere structurele invloeden die tot terugkeer leiden te vermijden.

Het dragen van de Serola Sacroiliacale Gordel tussen de behandelingen door helpt de gewrichten bij elkaar te houden en terugkeer van het letsel tegen te houden. Als het SI-gewricht genezen is, kan de Serola Sacroiliacale Gordel gebruikt worden als preventief tijdens werk of spel.

De eerste (niet-elastische) lag van de Serola Sacroiliacale Gordel is ontworpen om te voorkomen dat de gewrichtsoppervlakken voorbij de normale r.o.m. openen,, druk van de banden weg te houden en spierspasme/inhibitie te normaliseren.

De tweede (dubbel-pull elastieke) laag is ontworpen om het gewricht samen te drukken en de gewrichtsbanden terug te duwen naar de aanhechtingen, waardoor ze kunnen reïntegreren in de gewrichtsoppervlakken. Ons elastiek heeft de juiste druk om dit op de juiste manier te doen. Het duwt ook het bekken naar voren, wat de houding verbetert.

Als u goede zorg zoekt voor het stabiliseren van uw SI-gewricht via fase 2 immobilisatie, dan kunt u het beste een gekwalificeerd chiropractor zoeken die is aangesloten bij een van deze twee organisaties (SORSI: www.sorsi.com) of (SOTO-USA: www.soto-usa.org).

Ten tweede, zoek een chiropractor die onze video-cursus heeft gevolgd door ons te mailen op sales@serola.net. Op deze video ziet u een alternatieve manier om de blokken te gebruiken, maar die is niet zo uitgebreid als SOT-behandeling. Een derde, minder haalbare optie voor de chiropractor is om de beginselen van de behandeling te leren via een artikel op http://www.dynamicchiropractic.com/mpacms/dc/article.php?id=51334.

Revalidatie

Samen met immobilisatie kan het echte revalideren beginnen, maar het is cruciaal dat het sacroilliacaal gewricht correct wordt gestabiliseerd met de Serola Sacroiliacale Gordel.Als de gordel niet tijdens trainen en stretchen wordt gedragen, is de kans dat het sacroilliacaal gewricht opent bijna 100%, vooral tijdens de periode van fase 2 immobilisatie en ongeveer 6 tot 8 weken nadat immobilisatie niet meer nodig is.

Een fysiotherapeut kan een uitstekende aanvulling bieden op immobilisatie. Het is belangrijk om de juiste spieren te oefenen en te stretchen en ook om dat op een veilige manier te doen. De beste behandeling combineert de immobilisatieprocedures van fase 2, uitgevoerd door een chiropractor, met de juiste oefen- en stretchroutine zoals geleerd van uw fysiotherapeut of revalidatiespecialist. Om die reden heb ik een video ontwikkeld waarop te zien is welke spieren men moet stretchen en versterken, samen met de biomechanische theorie achter dit concept. Een patiëntversie, die de aanbevolen oefeningen en stretchbewegingen laat zien, is beschikbaar. Voor fysiotherapeuten en artsen is een uitvoeriger versie beschikbaar, die is gemaakt om hen te helpen bij uw behandeling en te zorgen dat u op de goede weg bent richting genezing.Denk eraan als u hulp zoekt bij een chiropractor, fysiotherapeut of andere arts, te vragen of ze bekend zijn met het Serola Systeem, en draag een Serola Sacroiliacale Gordel bij het oefenen of stretchen.

Waar u op moet letten tijdens de stabilisatieperiode Omdat de weefsels kwetsbaar zijn, moeten rechtzetten, manipulatie of mobilisatie van het SI-gewricht vermeden worden tot het SI-gewricht gestabiliseerd is en de banden zijn genezen. Om dit te verzekeren is het sterk aanbevolen dat deze handelingen 6-8 weken nadat bekkenimmobilisatie niet meer nodig is, vermeden worden. Eenmaal stabiel, is manipulatie een waardevolle bijdrage bij uitbalancering van de omliggende structuren en symptoomverlichting gebleken. Nadien kunnen chiropractisch rechtzetten of manuele manipulatie, samen met een juist oefenregime, zeer nuttig zijn bij het heruitlijnen van het sacroiliacaal gewricht. De bedoeling bij revalidatie is de contrarotatie van de beide kanten van het bekken uit te balanceren door een kant naar achteren en de andere kant naar voren te roteren., terwijl tegelijkertijd het hele bekken achterwaarts roteert, richting een neutrale bekkenstand. Anders gezegd moet revalidatie erop gericht zijn het bekken via zwaartekracht uit te lijnen.

In een onderzoek onder 20 patiënten met SI-gewrichtsklachten, waarbij een ilium achterwaarts roteerde en de andere relatief voorwaarts, ontdekte Cibulka[1] dat manipulatie (manuele thrust) op de voorste ilium het achterwaarts bracht en de tegenoverliggende kant, die naar achteren gericht was, in een meer voorwaartse positie bracht. Het resultaat was dat beide kanten dichter in een neutrale bekkenpositie kwamen. Dit kan ook gedaan worden met bekkenblokken, indien voorovergelegen.

De Serola Sacrotrac tractie kussen kan een belangrijke bijdrage leveren aan het stabiliseren van het sacroiliacale gewricht door druk uit de wervelkolom van het SI-gewricht weg te nemen. Het kan gebruikt worden tijdens de 6-8 weken genezingsperiode.