Serola Biomechanics, Inc.

De niet-elastische eerste laag

De Serola Sacroiliacale Gordel heeft geen gesp. De bedoeling is om hem zo strak mogelijk over de handen heen aan te trekken. Er moet net voldoende druk worden gegeven op de zachte weefsels van de heupen zodat wanneer het gewricht opent, het stopt op de normale eind r.o.m. Daarom moet de gordel een niet-elastiek onderdeel hebben.

Echter, de overige niet-elastische sacroiliacale gordels hebben gespen die zoveel hefboomkracht hebben dat de bewegingsvrijheid snel onder normaal ligt. Makers van dit type SI-gordel moedigen de gebruiker aan om hem strak te trekken en het gewricht op slot te zetten. Dit concept gaat terug in de tijd dat men dacht dat het sacroiliacale gewricht geheel immobiel moest zijn en dat elke vorm van beweging een teken van instabiliteit was. Onderzoek in de afgelopen decennia hebben aangetoond dat het SI-gewricht een kleine hoeveelheid beweging heeft, die nodig is voor zijn functioneren.

De problemen met een dragen van een gordel die de beweging van het sacroiliacale gewricht vermindert, zijn aanzienlijk. Zoals alle weefsel, atrofiëren ligamenten als ze niet gebruikt worden.Immobilisatie, of kunstmatige steun, die de beweging verminderen tot onder normaal, leiden tot reabsorptie van collageen,waardoor het ligament dunner en zwakker wordt zowel in structuur als in de aanhechting aan het bot,wat het risico op letsel bij onverwachte, toegenomen activiteit doet toenemen Solomonow [8]. De spanning van de Serola Sacroiliacale Gordel staat normale beweging binnen de normale r.o.m. toe in het sacroiliacale gewricht en voorkomt dat onvoldoende of een teveel aan beweging de banden verder kan beschadigen.

Het verminderen van beweging onder normaal, in elk gewricht, vermindert de normale pompbeweging die zuurstof en andere voedingsstoffen aanvoert en stofwisselingsafvalproducten als melkzuur e.d. afvoert. Deze afvalproducten zijn zuurvormend, wat de pH-waarde verlaagt. Het lichaam reageert door zich te ontdoen van calcium om tot een neutrale PH-waarde te komen. Dit kan leiden tot artrose.

Freeman[9]suggereerde dat samengeperste druk op een gewrichtskapsel kan resulteren in nociceptieve input (pijn), en spierspasmen direct door de alpha motorneuron kan triggeren. Door het hefboomeffect van een gesp kan de gordel gemakkelijk te strak worden getrokken en kunnen de bloed- en lymfevaten beschadigen binnen het interossaal ligament. Het is belangrijk dat te weten als een gordel te strak wordt aangetrokken en het kan de reden zijn dat spieren verzwakken.

Mens [5] hierboven, gebruikte ook druk van 50 en 100 Newton en merkte geen significant verschil in effect tussen de twee drukniveau's, in de hoge noch in de lage posities. Echter, hij verklaarde dat hogere druk schade kan berokkenen. Een gesp kan veel meer druk veroorzaken.

Vleeming[2] verklaarde: “Beweging was significant beperkt door het gebruik van een niet-elastische gordel (ongeveer 0,5 cm breed) met een druk van 50 N. Een vergelijkbaar resultaat werd verkregen met de 100 N gordel. Grotere krachten geven geen beter resultaat en kunnen zelfs averechts werken omdat de symphyseos kunstmatig wordt samengedrukt.” Gemiddelde rotatie vanuit end range nutatie tot end range contranutatie nam af met 29%, een significante verbetering.

Snijders [1] verklaart: “Wat betreft patiënten met peripartum pijn, mogen we ervan uitgaan dat hypermobiliteit in de SI-gewrichten serieus letsel kan veroorzaken,. Een manier om bekkenstabiliteit te herstellen is het gebruik van de bekkengordel. Het feit dat zo’n gordel de pijn kan verminderen, zal de reden zijn dat in diverse culturen (bv. Indonesië, Turkije, Marokko) een elastisch korset wordt gedragen ter hoogte van de S-2 vanaf de zesde maand van de zwangerschap.Overeenkomstig ons biomechanisch model concluderen we dat als zo’n gordel wordt omgedaan met lichte kracht zoals de kracht waarmee je schoenveters strikt, dit voldoende zal zijn om een zelfsteunend effect te genereren in de SI-gewrichten die een zware last dragen. Een grote gordelkracht wordt niet aangeraden, want het kan irritatie en oedeem veroorzaken en kan schadelijk zijn voor de sympyseos. Snijders ontwikkelde een biomechanisch model dat het idee ondersteunt dat een sacroiliacale gordel, geplaatst net boven de trochanters major en onder het sacroiliacale gewricht, voldoende is om een zelfsteunend effect op het sacroiliacale gewricht te creëren.Hij stelde dat plaatsing net onder het sacroiliacale gewricht zelf nutatie helpt voorkomen van het sacrum door de achterwaartse rotatie van het sacrum apex te beperken.

In zijn boek, behandelt Richardson et al. [10] de bovengenoemde verhoudingen en vermeldt mogelijke oorzaken van vertraagde respons van de transversus abdominis en andere buikspieren, waaronder invloed op het centraal zenuwstelsel, zoals spierspanning in antagonisten, vestibulaire disfunctie, rompspierdisfunctie en reflex inhibitie. Al deze invloeden kunnen bij sacroiliacaal letsel voorkomen. Reflex inhibitie hangt samen met effusie, pijn, ligamentverrekking en capsulaire compressie. De eerste drie komen voor in nutatieletsel van het sacroiliacale gewricht en de laatste komt voor als de sacroiliacale gordel te strak is omgedaan op een beschadigd sacroiliacale gewricht.

Wat een sacroiliacale gordel zou moeten doen, is fungeren als ligament, die voor steun moet zorgen. Een ligement druk het gewricht niet samen. In plaats daarvoor geeft het een niet-elastisch stoppunt aan het eind van de r.o.m. De Serola Sacroiliacale Gordel is de enige gordel die is ontworpen om te fungeren als ligament. Het voorkomt dat het SI-gewricht voorbij normaal kan openen.

De niet-elastische laag is bedoeld om de zachte weefsels van de heupen samen te drukken, voldoende om verslapping weg te nemen en een stoppunt te geven aan het einde van de r.o.m.

De elastische tweede laag

Gordels die uitsluitend elastisch zijn geven misschien compressie en een betere gewrichtswerking in een neutrale positie, maar ze zorgen niet voor een stoppunt op het einde van de r.o.m. Dus als de drager bukt, tilt of draait, kan het gewricht makkelijk voorbij normaal openen, wat de banden kan beschadigen en het gewricht destabiliseren. Zo kan een gordel die functioneert via elastische compressie, valse zekerheid geven

Sommige fabrikanten van elastische gordels of gordels met elastische onderdelen, zeggen dat die sacroiliacale stabiliteit kunnen verbeteren omdat ze de werking van diverse spieren ondersteunen, bv. de transversus abdominis, multifidus, en bekkenbodemspieren. Er is echter weinig twijfel dat iedere gordel die spieren verplaatst, zwakte en atrofie veroorzaakt in de getroffen spieren, zoals bekend is bij het gebruik van lumbale gordels.Bovendien veroorzaken de genoemde spieren nutatie en kunnen het sacroiliacale gewricht verder beschadigen als er voldoende druk wordt uitgeoefend;daarom inhibeert het lichaam deze spieren in de buurt van een sacroiliacale gewricht. Het is niet logisch om de werking te ondersteunen van een spier die het lichaam probeert uit te schakelen.

Damen [3] ontdekte dat het hefboomeffect van een sacroiliacale gordel vergelijkbaar is met die van de transversus abdominis spier die, door zijn aanhechtingen op de ilia en, door inzet van de posterieure bekkenbanden als hefbomen, het SI-gewricht sterk kan samendrukken.Dit hefboomeffect maakt een grote gordelspanning onnodig en af te raden. Bovendien kan, als de posterieure bekkenbanden toch al verrekt zijn, het imiteren van de spier schadelijk zijn. Het lichaam inhibeert de transversus abdominis niet voor niets. De verrekte banden gebruiken als hefbomen, zal ze alleen maar meer beschadigen. Elke band die de ilia op deze manier achterwaarts trekt, riskeert het risico op nog groter trauma aan de posterieure gewichtdragende ligamenten. Aan de andere kant trekt de Serola Sacroiliacale Gordel de ilia achterwaarts, richting het sacrum, wat direct compressie geeft op het sacroiliacale gewricht.

Buigen, tillen of draaien vergroten aanzienlijk de kans dat het sacrum voorbij de normale r.o.m. opent, waardoor de banden opnieuw verrekken en het gewricht opnieuw beschadigt.

• Bij voorwaarts bukken heeft door de uitlijning van de gewrichtsvlakken het sacrum de neiging voorover te vallen, weg van de ilia, wat de nutatieschade verergert. Deze kans neemt toe als de elasticiteit van de gordel, door de werking van spieren als de transversus abdominis en de multifidus te imiteren, het gewricht in nutatie trekken.
• Bij tillen zal de extra axiale kracht het sacrum belasten en het voorbij normale nutatie duwen en beschadigen.
• Draaien geeft extra nutatiekracht die wordt verplaatst van de ruggengraat naar het sacrum, en die het sacrum achterwaarts duwt in nutatieschade.

Bending, lifting, and twisting are bad enough. The body innately inhibits muscles such as the transverse abdominis and multifidus because they would further the nutation lesion; it would seem ill-advised to recreate their force with an elastic component. Support to reinforce these muscles is unnecessary and can be counterproductive.

HET VERSCHIL MET SEROLA

De elastische laag versterkt krachtsluiting door compressie en veerkracht te bieden, maar binnen de r.o.m. die wordt verzorgd door de niet-elastische laag. Bovendien trekt het het bekken naar achteren in een neutrale stand zodat men rechter staat en langer is en minimaliseert het de druk op de lumbo-sacrale wervels, schijven, facetten en zenuwwortels.

Samen normaliseren de twee lagen de beweging en daarmee de werking van het sacroiliacale gewricht. De elastische laag is niet bedoeld om specifieke spieren te versterken. Evenwel kan de algehele spierkracht en –functie in het hele lichaam tot het normale niveau worden hersteld met de Serola Sacroiliacale Gordel.

Opgemerkt moet worden dat de elastische band onvoldoende is om het teveel aan vloeistof uit de gewrichtsholte te duwen en daarmee voor genezing van het sacroiliacale gewricht te zorgen, er is een andere methode om dat te doen, namelijk fase 2 bekkenimmobilisatie (zie de Serola opblaasbare bekkenblokken).