You are here: Products SEROLA SACROILIAC BELT Directions

Aanwijzingen

To watch this video in high definition, please go to our YouTube channel.


 

VEEL GESTELDE VRAGEN

WAAR MOET IK OPMETEN?

  1. Zet uw handen op de zijkant van uw heupen en beweeg uw benen.

  2. U voelt dat de bovenkant van uw heupbotten, trochanteren genaamd, bewegen onder uw handen.

  3. Tast voorzichtig met uw vingers en vind de bovenkant van uw heupknobbels.

  4. Aan de voorkant van uw bekken, aan beide kanten, zit een bot genaamd Anterior Superior Iliac Spine (ASIS), net onder uw middel.

  5. Meet 50 mm vanaf de bovenkant van uw heupknobbels, net onder de ASIS’s.

HOE DRAAG IK DE GORDEL?

  1. Draag de Serola Sacroiliacale Gordel net boven de heupbeentjes die uitsteken aan beide kanten van uw heupen (trochanteren), en net onder de ASIS aan de voorkant van uw heupen.

  2. Sluit de gordel strak rond de heupen.

  3. Trek de twee elastische banden naar de voorkant. Bevestig de gordel, voor de beste pasvorm, altijd op deze manier.

WAT IS HET VERSCHIL TUSSEN DE OORSPRONKELIJKE EN DE NIEUWE GORDEL?

De nieuwe Serola Sacroilicale Gordel heeft dezelfde basisfuncties maar is beduidend anders in comfort en grip. De eerste laag is aangepast van katoen naar open-cel urethaan schuim. Meer...

Als het elastiek de katoenen laag naar achteren trekt, kunnen plooien in de katoenlaag ontstaan als het niet strak genoeg zit

Tijdens perioden met pijn zou de Serola Sacroiliacale Gordel dag en nacht zoveel mogelijk gedragen moeten worden. Als zich irritatie voordoet tijdens het dragen van de gordel, staak dan het dragen en consulteer een arts met kennis van de ruggengraat.

Voor maximale veiligheid, steun en om pijn te voorkomen, moet de Serola Sacroiliacale Gordel gedragen worden bij elke activiteit waarbij u moet buigen, tillen of draaien.

Op de hand wassen in koud water.  


PLAATSING VAN DE GORDEL

Positie en plaatsing van de sacroiliacale gordel is getest in verschillende ongerelateerde experimenten. Elke groep testte de hoge positie (op of net onder de anterior superior iliac spine [ASIS] en boven de trochanter) en de lage positie (direct op de trochanters). De trochanters zijn de bovenkant van de heupbotten die aan beide kanten van de heupen uitsteken.

Voorstanders van de hoge positie:

Snijders [1] ontwikkelde een biomechanisch model van het sacroiliacale gewricht en ontdekte dat "de gordel moet net craniaal van de trochanter major en caudaal van de SI-gewrichten geplaatst worden.” Dit is essentieel, want een hogere positie (hoger dan de hoge positie) zou zinloos kunnen zijn of zelfs averechts werken. Een gordelpositie caudaal op de SI-gewrichten heeft als extra voordeel, dat het nutatie door druk op de caudaal-dorsaal zijde van het sacrum kan neutraliseren."

Vleeming [2] ontdekte: "De gordel net boven de trochanters major dragen, zorgt voor zelfondersteuning van het bekken."

Damen et al. [3] onderzocht gezonde vrijwilligers, waarbij hij Doppler imaging of vibrations (DIV) gebruikte, want een reproduceerbare en betrouwbare methode is om SI-losheid te meten. Ze gebruikten een gordel van 75 mm breed bij het SI-gewricht en uitgerust met spanningsmeters. Ze ontdekten dat de gordel minder losheid (grotere stabiliteit) in zowel de hoge als de lage positie gaf maar meer stabiliteit in de hoge positie.

Voorstanders van de hoge positie:

Mens et al.[5] onderzocht vrouwen met zwangerschapgerelateerde bekkengordelpijn, eveneens met gebruik van Doppler imaging of vibrations en ook met toepassing van de Active Straight Leg Raise (ASLR). Overeenkomstig Damen, et al, hierboven, ontdekten ze met de Doppler IV dat zowel de hoge als de lage posities de stabiliteit (verminderde losheid) van het SI-gewricht aanzienlijk verbeterde, maar de hoge positie was opnieuw aanzienlijk stabieler dan de lage. Echter, met de ASLR test werd geen verschil tussen de hoge en lage posities ontdekt in het vermogen de benen te heffen.

Tijdens een ander onderzoek waaraan 21 niet-zwangere patiënten met peripartum bekkengordelpijn deelnamen, ontdekte Mens et al.[6] dat "ASLR (active straight leg raise test) met een gordel verminderde de beschadiging bij 20 patiënten. Een patiënt voelde een toename in pijn in het cavum symphyseos-gebied zodra de gordel was aangetrokken. Tien patiënten hadden een voorkeur voor de lage positie, zeven voor de hoge positie en drie hadden geen voorkeur.”

Mens et al. [7] testte spierkracht bij vrouwen na de zwangerschap tijdens de Active Straight Leg Raising test. Tachtig procent toonde toegenomen kracht waarbij de helft van de vrouwen de hoge positie verkoos en de andere helft de lage positie.

Mens et al. [6] ontdekte dat 20 uit 21(95%) vrouwen minder last ondervond met een sacroiliacale gordel. Tien patiënten hadden een voorkeur voor de lage positie, zeven voor de hoge positie en drie hadden geen voorkeur.”

Opgemerkt moet worden dat Damen et al. en Mens et al. de proefpersonen in vooroverliggende positie testte, als een heleboel spieren ontspannen zijn, terwijl, in het Pel experiment, het model een staande positie had.

Referenties

  1. Snijders CJ: Transfer of Lumbosacral Load to Iliac Bones and Legs: Part 1 - Biomechanics of Self-Bracing of the Sacroiliac Joints and its Significance for Treatment and Exercise. Clinical Biomechanics 1993a, 8:285-294.
  2. Vleeming A: Towards An Integrated Therapy For Peripartum Pelvic Instability-A study Of The Biomechanical Effects Of Pelvic Belts. In Proceedings of the 1st Interdisciplinary World Congress on Low Back Pain and its Relation to the Sacroiliac Joint. 1992
  3. Damen L, Spoor CW, Snijders CJ, Stam HJ: Does a pelvic belt influence sacroiliac joint laxity? Clinical biomechanics (Bristol, Avon) 2002, 17:495-498.
  4. Pel JJ, Spoor CW, Goossens RH, Pool-Goudzwaard AL: Biomechanical model study of pelvic belt influence on muscle and ligament forces. Journal of biomechanics 2008.
  5. Mens JM, Damen L, Snijders CJ, Stam HJ: The mechanical effect of a pelvic belt in patients with pregnancy-related pelvic pain. Clinical biomechanics (Bristol, Avon) 2006, 21:122-127.
  6. Mens JM, Vleeming A, Snijders CJ, Stam HJ, Ginai AZ: The active straight leg raising test and mobility of the pelvic joints. Eur Spine J 1999, 8:468-473.
  7. Mens JA, Vleeming A, Snidjers C, Stam HJ: Active straight leg raising test: a clinical approach to the load transfer function of the pelvic girdle. In Movement, Stability, and Low Back Pain. Edited by Vleeming A, Mooney V, Dorman T, Snidjers C, Stoeckart R: Churchhill Livinstone; 1997: 425-431
Joomlart